Sigamos construindo soneos colectivos

A semana pasada plegó en o mío correu un chilo d’auxilio d’un amigo a o que conoixié fa uns anyos en un lugar que istes días tamién pide socorro. O lugar en o qual vive se diz Urniza, y en o qual nos conoixiemos, A Selba. Pero creigo que lo millor ye empecipiar toda ista historia dende o prencipio.

Fa tres anyos participé en una trobada en A Selba, un puesto que heba remaniu abandonau dica 2010, quan un grupo de chovens decidioron instalar-se allí y repoblar todas dos casas que formaban o lugar. A la trobada acudiemos muita chent, de muitos puestos, y aduyemos con as nuestras mans a fer mas habitable ixe puesto perdiu en o Prepirineo de Uesca d’o que ya dengún no s’alcordaba. A Selba s’heba quedau vueda un día de 1963, quan os suyos pobladors se veyoron forzaus a marchar en haber estau expropiau por a Confederación Hidrografica de l’Ebro (CHE) por a construcción de l’embalse d’o Grau, quedando tanto a Selba como os lugars d’arredol, completament abandonaus.

Os chovens que viven en a Selba teneban claro que quereban instalar-se en o medio rural, asinas que decidioron trucar a la puerta de concellos, diputacions provincials y de tot aquell que se dignase a recibir-los, pedindo que les deixasen rehabilitar distintos lugars abandonaus. Pero a respuesta estió negativa en totz os casos y a la fin se decidioron por esleir un puesto entre o mar de lugars abandonaus d’o Prepirineo, y o puesto esleiu estió a Selba.  Quan i plegoron, pidioron por escrito a cesión d’o puesto, y a respuesta que recibioron estió o zarre de l’acceso rodau por medio de cletas y candaus, y en mayo de 2011, una carta en a qual les daban ueito días ta ir-se-ne. Pero interpusieron un recurso y… “seguimos con as nuestras vidas”.

Seguntes han informau os habitants d’a Selba, dende alavez s’ha rehabilitau completament o pallar, y a metat d’o tellau d’a casa gran, asegurando tamién a suya estructura. De no estar por istas intervencions, actualment totz dos edificios se trobarían totalment en enrunas. Amás s’han recuperau os hortals, as oliveras y frutals, han escoscau o mont… En abril de 2016 a CHE intermetio una denuncia debant d’a Fiscalía de Uesca, solicitando o desaloix por a vía penal. Estando-les notificada a denuncia a os habitants en abril de 2017, quedando citaus ta un chudicio por usurpación o día 25 de mayo en o chudgau de Boltaña. “A CHE no solament nos quiere fer difuera, sino que amás quiere que carguemos con sancions economicas y penals”, indican os actuals pobladors. “Un d’os puntos en os quals a CHE fa mas hincapié a la hora de chustificar nuestro desaloix, ye que cheneramos un alto risgo d’incendio forestal. Pareixe evident que a nuestra presencia, escoscando lo mont y pastando con o nuestro bestiar, no fa sino reducir-lo. Tamién entendemos que si o mont publico hue en día ye un autentico polvorín, ixo se debe a la dexadez y a l’abandono por parte de l’administración”.

En a Selba conoixié a vida en comunidat, o treballo en equipo, a vida en un lugar aislau, os soneos colectivos… Conoixié a chent increyible que traye vida a un mundo rural que se muere, a Anna que viviba allí y feba xabons, a Tom que heba deixau Holanda ta ir-se-ne a vivir en comunidat a una masía catalana, a María que daba clases a migrants, a Yune que soniaba con lugars plenos de vida, a Staci que transformaba o trigo en arte en Lakabe, a Iara, a Dani, a Luis, a Nacho…. Conoixié a chent de Fraguas, an a Fiscalía pide 26 anyos de prisión ta seis d’os suyos habitants y conoixié a Kiko, que en febrero m’escribió ta dar-me a buena noticia de que s’heba meso crabas en Urniza y contar-me que yera treballando con ovellas latxas, y que a semana pasada m’escribió ta mandar-me o mensache que podetz leyer aquí.

No podemos deixar que a Selba, Fraguas y Urniza se queden vuedos. No podemos permitir que tornen a despoblar-se. No pueden fer-les difuera. Si forachitan a las suyas chents, serán expulsando a la vida y, mas que mas, serán condenando a la muerte, unatra vez, a territorios vivos. No se’n van, i remanen. No nos n’imos, i remanimos. Sigamos construindo soneos colectivos.

Urniza i remane

Comunicau d’o colectivo Urniza

“Urniza ye o nombre d’un puesto, tamién o d’o colectivo que l’habita. Somos un prochecto d’okupación rural comunitario en a Val d’Erro, o Pireneu Navarro. Dende setiembre d’o 2015 hemos dau vida a iste baserri (borda) abandonau por o Gubierno de Navarra. Hemos apanyau o tellau, realizau milloras en l’interior y mantenimiento d’os suyos chardins y campas. Pero Urniza no se tracta solament de milloras materials y palpables, Urniza ha traito con ell a construcción d’un soneo colectivo d’autorganización y autonomía. Hemos traito con nusatras vida a una val cada vez mas despoblada.

Dende a nuestra plegada hemos tractau de conoixer a val, amanar-nos a los costumbres y as chents que ya habitaban aquí antes que no nusotras. Gracias a ixo podemos dicir que nos sentimos parte d’o que en istas tierras succede y que dingo-londango nos hemos ganau un puesto en o corazón de muitas vecinas. Manimenos, a consellería de Medio Ambient d’o Gubierno de Navarra no opina igual.

Dimpués de 20 meses vivindo aquí, o día 7 d’Abril, recibimos una carta de dita consellería en a quala se nos informa que s’ha ubierto un expedient administrativo en o qual se solicita o desafucio d’Urniza. Nos conceden 15 días pa abandonar a casa y solicitan una pinyora por uso sin autorización, asinas como o pago d’os gastos de l’actuación d’a foral a todas dos personas identificadas. Actualment, hemos presentau un recurso debant d’ista petición alegando as milloras palpables que suposa a nuestra estancia. Encara somos a l’aspera.

Seguimos con intención de continar dando vida a iste puesto, recuperando lo Pireneu. En a Val d’Erro viven 800 personas repartidas en 16 localidatz. En Urniza vivimos mas personas que en 6 d’istas localidatz. Ista situación nos fa pensar en o que suposa o “gubierno d’o cambeo” en a nuestra comunidat. Ta qui no’l recordetz, u no contetz con ista información, en Navarra gubierna una coalición entre Bildu, Geroa Bai, Podemos y Cucha Unida.

Escribimos istas linias con intención de buscar vuestro emparo y pedir-tos a difusión d’o nuestro caso. Igualment, aprofitamos a mencionar que a nuestra situación no ye un caso aislau. Queremos emparar dende aquí a atros prochectos d’okupación rural en periglo como a Selba (Aragón) y Fraguas (Guadalachara). Asinas mesmo tamién nos sentimos parte d’un movimiento d’okupación, reivindicación de vivienda digna y construcción de vidas autonomas mas amplo que s’extiende d’o campo t’a ciudat.

Por un soneo colectivo, Urniza remane en a Val”.

2 anyos de mallata

O pasau 17 de marzo facioron dos anyos dende que ista mallata ubrió as suyas puertas, y dende alavez no han dixau de pasar-ie ovellas, vacas, personas, cans, ideyas, insectos, amistatz, y un largo etcetera… y lo que en queda pa que s’amorte a flama! GRACIAS a toda la chent que la fetz posible 🙂

Dos articlos de Mallata nominaus a os premios RED REMEDIA

Dos articlos de Mallata publicaus en o blog d’o Ret Scientifico REMEDIA, son nominaus a os premios RET REMEDIA a l’actividat mitigadora d’o cambeo climatico en o sector agroforestal en a categoría de Premio a la millor dentrada en o blog (o Blog MITI). En ista categoría se premiarán a os autors d’as 3 millors dentradas en o blog d’o Ret REMEDIA escritas dende d’o 25 de Marzo de 2015 dica o 15 de Febrero d’o 2017. Ta ixo s’han pre-seleccionau as 8 dentradas orichinals con mas visitas, entre as qualas se troban dos dentradas de l’autora de Mallata.com: Antibioticos, cría de bestiar y cambeo climatico, publicada o 18 de chulio de 2016, y Transuancia y cambeo climatico.

Amás, os premios Ret Remedia tamién premiarán as 2 millors tesis doctorals desembolicadas en l’ambito d’o RET REMEDIA y por soci@s d’o RET REMEDIA, que a suya de lectura haiga estau entre o 25 de Marzo de 2015 y o 1 de Marzo de 2017; y tamién se premiará ae compromiso mitigador difuera d’o RET REMEDIA a una persona relevant en l’ambito d’a mitigación d’o cambeo climatico en o sector agroforestal.

As personas ganaderas en cadaguna d’as tres categorías (Blog MITI, Doc MITI, Big MITI) se darán a conoixer entre o V workshop RET REMEDIA, que se celebrará en l’IRTA Torre Marimon, Caldes de Montbui (Barcelona), os proximos días 28-29 de Marzo.

O Ret Remedia ye un ret scientifico de mitigación d’emisiones de gases d’efecto invernadero en o sector agroforestal (agricultura, ganadería y forestal) que naixió en 2011 y en el qual participan scientificos de toda a Peninsula Iberica.

Fenece Pedro Montserrat

Hue de nueitz ha feneciu en Chaca a os 98 anyos d’edat o Profesor Pedro Montserrat Recoder. Natural de Mataró (Barcelona), Pedro Montserrat dedicó a suya vida a o estudeo d’os pastos y a ecolochía de montanya. De conchunta con o Profesor Enrique Balcells fundó en 1964 o Centro Pirenaico de Biología Experimental, que actualment ye o Instituto Pirenaico de Ecología, centro dependient d’o CSIC. En 1968 fundó o herbario JACA, o tercer en numero de pliegos d’Espanya con arredol de 350.000 muestras y o primer d’o mundo en o estudeo d’a flora pirenaica.

O Gubierno d’Aragón le atorgó en 1999 o premio “Medio Ambient d’Aragón” como reconoixencia por “l’actividat investigadera desembolicada entre toda a suya vida en o campo d’a botanica y a ecolochía terrestres”. En 2005 o Concello de Chaca, ciudat en a quala Pedro Montserrat vivió a metat d’a suya vida, metió o suya nombre a un d’os parques mas importants d’a ciudat, y en 2007 le concedió o titol de Sueldo Jaqués. Manyana, luns 6 de febrero, Chaca será tamién testigo d’o funeral de Pedro Montserrat, un d’os botanicos de mayor relevancia, y, sin dubda, un d’os millors conoixedors d’o Pireneu.

En a pachina web pedromontserrat.es se puede consultar muitas d’as publicacions d’o Profesor.

Día mundial d’os animals

O Dia de l’Animal u Dia Mundial d’os Animals se celebra cada 4 d’octubre, en commemoración de santo Francisco d’Asís. En 1980 o papa Juan Pablo II, declaró a santo Francisco d’Asís patrono d’os animals y d’os ecolochistas.