Siricueta, lo que queda dimpués de tot

Articlo publicau orichinalment en aragonés en a Revista Alparcera nº1.

Bi ha prochectos que naixen d’un cor-cor. A camins son tan chicoz y son tan encordellaus a la tierra, que encara son una radiz apegada a una simient. Una simient que brolla a la calor d’o fuego lento, ixe que nos aduya a veyer claros os soneos. Y
cuan se soneya dende l’alto d’un lugar deshabitau, como Moriello de Sant Pietro, en o Sobrarbe, an que o silencio s’acomoda entre as fronteras de piedra y l’aire traye chiu-chius de sieglos pasaus, alasveces, ixos soneyos, se convierten en realidat.

Dende fa muito tiempo, siento angunia por todas ixas palabras que perdemos cada día. Ixos fonemas que nos fan entender y sentir millor o territorio. Por ixo soi tan enamorada d’ista iniciativa, que recupera un vocable cuasi perdiu y lo fa resurtir con a fuerza de l’eco d’as montanyas en do se chesta. Siricueta: Ixa parte que remaneix liquida en callar-se la leit cuan se fa lo queso. Una palabra que se siente como l’augua tibia, que fa ulor de brullo, que traye a los didos a sensación d’a pasta tova recientment callada sostenida por a fancella; y a la ment as fotos d’os pastors chesos immortalizaus pa cutio por Compairé en Guarrinza. Lo que i queda. Lo que aquí se valora y s’abraza. Como iste prochecto. Como iste lugar.

Moriello de Sant Pietro ye un d’ixos puestos que no amaneixen en os mapas turisticos. Un lugar deshabitau que Sara Rosado y o suyo companyero, Agustín Sesé, decidioron resucitar fa ya un decenio. No por nostalchia ni por romanticismo, sino porque allí, en ixe rincón ixuplidau, troboron un puesto dende do poder empecipiar una actividat capaz de fusionar-se
con o paisache.

«Si desembolicábanos bella cosa, heba d’estar una cosa muito chicota, adaptada a lo puesto», me conta Sara. No bi heba aduyas, ni fondos publicos, ni promesas de rentabilidat. Nomás as ganas. Nomás lo saber acumulau en os anyos de pastoreyo por o Pireneu francés. «Somos pastors —diz—, y ya hébanos treballau como asalariaus en Francia. Yo aprendié a fer queso en cabanas, levando rabanyos leiteros.»

O modelo francés, an que encara se puede muyir a man y fer queso en bel meyo d’o mont, dixó en ellos una impronta difícil de rancar. Aprendioron un atra forma de treballar: mas directa, mas ligada a lo ritmo d’a tierra, mas antiga, mas libre. La de deixar que en a muyida a leit tacase la tierra, como una ofrenda a la Pachamama. Por ixo, sabeban que ixe aprendizache no podeba quedar-se en a memoria en iste costau d’o Pireneu. Caleba dar-le cuerpo. Dixar que aquí, a siricueta seguise nutrindo de vida, cultura y tradición istos pastos abandonaus.

Y asinas naixió a ideya de Siricueta: Una quesería que no quereba estar industria, sino fogar. Que no quereba creixer, sino chitar radices. Que no buscaba producir en masa, sino con sentiu. Y como no bi heba subvencions, como no bi heba refirme oficial —«yera muito chicot pa dentrar en garra convocatoria»— decidioron lanzar un crowdfunding. Y ocurrió a machia. 

Mas de 33.000 euros recaudaus. Mas de 300 personas creyendo en o prochecto. «Estió un exito —diz Sara—. Y gracias a ixo somos construyindo a quesería.»

Con ixos diners han devantau, piedra a piedra, a sala d’elaboración. Ya tienen a cuadra. Tienen as mans. Tienen a leit. Les falta, bella vegada, o tiempo. Les sobra, siempre, a voluntat.

Siricueta no ye nomás un prochecto economico. Ye una apuesta de vida. Ye un cenyo politico en o sentiu mas profundo d’a palabra: decidir cómo vivir. Cómo producir. Cómo resistir. Cómo estar memoria y paisache.

«O nuestro soneyo inicial yera fer queso con a raza churra tensina, una raza autoctona», cuenta Sara, con bella mica de melancolía. «Pero veyiemos que fería falta un rabanyo muito gran, y unas condicions que no tenébanos». Asinas que adaptoron lo prochecto. No pa rendir-se, sino pa no crebar-se. Cambioron a escala, no lo proposito.

En un mundo an que tot empenta a lo rapido, a lo rentable, a lo immediato, prochectos como Siricueta son una pausa que nos convida a repensar: Qué tipo d’alimento queremos? Qué tipo de vida sostenemos con as nuestras decisions? Qué sabers somos deixando morir?. 

«A normativa hichienico-sanitaria ha feito muita mal —conta Sara—. S’exichen as mesmas condicions a una gran interpresa multinacional que a una producción artesanal chicota. Ixo ha feito que se pierda muito patrimonio».

 Y, manimenos, bella cosa queda. Bella cosa torna. De verano, en a cara norte d’o Pireneu, en Francia, encara pueden veyer-se cabanas an que se vende queso feito in situ, con leit de razas autoctonas. Aquí ya no. U encara no. Pero, por agora, bella cosa se ye chestando en o Sobrarbe. Pa reinventar a tradición, pa seguir alimentando-nos dende a radiz, dende a montanya, dende lo local. Dende lo posible. Pa seguir fendo ecosistema, luenga, tradición y territorio.

Siricueta ye siero. Ye lo que queda dimpués de tot. Lo que nutre en silencio.

Una forma de fer comunidat con as mans ficadas en augua en leit. Con os piez en a tierra. Con as palabras que meten voz a lo que sale d’a naturaleza.

Porque bi ha sabers que, si los perdemos, perdemos o nuestro pasau, o nuestro present y o nuestro futuro.

Iste articlo s’ha escrito a partir d’una entrevista realizada lo 24 d’abril de 2024 en a sección Mallata d’o programa La Cadiera d’Aragón Radio.

A produccion de virolla y os combustibles fosils

Nos femos ideya d’a cantidat de combustible fosil que contien a nuestra virolla? Si tomamos como eixemplo un sandwich y imos analisando ingredient por ingredient, descubrimos que ta elaborar o pan, primero un agricultor habió de plantar o cereal, t’o que amenestió un tractor. Dimpués habió d’arar o campo, esmicazar a tierra y sembrar as simients, y ta que o cereal medrase, probablement facio servir quimicos ta que protechesen as culles, como funchicidas, herbicidas, insecticidas… Totz ells elaboraus a partir de petrolio. Y t’os nutrients, fertilizants quimicos, a mayoría d’os quals derivan d’o gas natural. Quan o cereal ha madurau, cal cullir-lo. Contino o grano se seca con grans calefactors y se transporta (usando mas gasolio) t’o suyo procesau. Amás, qui se dedican a la fabricación d’o pan de molde son chigants linias industrials.

O siguient ingredient que amaneixe en o sandwich ye o pernil, que, obviament, proviene d’o tocin. A istes animals se les alimenta a pur de grano, por o qual s’invierte mas enerchía. Un cerdo puede minchar quasi una tonelada de pienso. Normalment naixen en una grancha, s’engordan en unatra, se levan t’o matadero y d’astí t’a industria transformadora, en a quala seguirán utilizando enerchía t’o suyo procesau y dende a quala saldrán camions ta transportar o producto final. En o sandwich tamién i hai una trista muestra de vechetals, que estioron transportaus y cautivaus en invernaders climatizaus, de nuevas, una gran cantidat d’enerchía.

Totz istes productos estioron cocinaus y transportaus muitos kilometros en camions refricheraus antes de plegar en iste sandwich, asinas que, como a gran parte d’a virolla que consumimos, ye absolutament pleno de petrolio. Por desgracia, si no existisen plantas petroliferas, seríanos muertos de fambre. De feito, mesmo en granchas chicotas u en granchas ecolochicas, sin a enerchía d’os combustibles fosils, o cautivo y a producción d’alimentos serían inviables.

Qué pasará quan rematemos con as reservas actuals de petrolio? Existen alternativas? Iste documental, titulau Una Grancha t’o Futuro, se mira de buscar solucions a un problema inevitable.

T’atrives a evaluar os tuyos conoiximientos sobre a birolla que consumes?

[cml_media_alt id='476']corn-syrup-563796_1280[/cml_media_alt]

O pasau mes d’abril, Aragón Sin Transgénicos organizó un pasacarreras por o centro de Zaragoza. Mientras o mesmo, se fació un concurso con viandants ta concienciar a la población d’o poco que sabemos sobre a birolla que consumimos. Quiers evaluar os tuyoss conoiximientos sobre a materia? Aquí te dixamos o test d’Aragón Sin Transgénicos ta que te metas a preba 😉

Sabes qué ye un transchenico?

a. Una variedat de crabacín

b. Un organismo cheneticament modificau

c. Un fitosanitario

d. Un medicamento chenerico

Sabes quala ye a comunidat autonoma an que más transchenicos se cautivan?

a. Aragón

b. Extremadura

c. Galicia

d. Andalucía

Sabes qual ye o producto de temporada que tenemos en l’hortal zaragozano?

a. Tomate

b. Alberchena

c. Faba

d. Carbaza

Sabes d’an vienen a mayoría d’os platanos que minchamos?

a. Chile

b. China

c. Canarias

d. Marruecos

Sabes quala ye a meya de kilometros a l’anyo que recorren os piensos t’animals, a gran parte d’ells transchenicos?

a. Arredol de 2.000 Km

b. Entre 5.000 y 6.000 Km

c. Arredol de 7.000 Km

d. Más de 10.000 Km

Sabes de quántas razas diferents proviene o 75% d’a leit que nos femos?

a. De más de 5 razas

b. De 3 razas

c. De solo que 2 razas

d. De solo que 1 raza

[cml_media_alt id='478']cow-759018_640[/cml_media_alt]

Solucions:

1. b, 2.a, 3.c, 4.a, 5.c, 6.d

Si has encertau todas, PARABIENS! Sabes cómo funciona a cadena agroalimentaria.

Si por cuentra has fallau todas o quasi todas, amenistas informar-te millor sobre l’orichen d’a birolla que consumes, te recomanamos que prencipies fendo una golladeta a iste post (puncha aquí).

Quaranta localidatz andaluzas ya son Zonas Libres de Transchenicos

A Plataforma Andalucía Libre de Transgénicos proposa a os concellos una fuella de ruta a seguir ta erradicar os transchenicos en l’agricultura y l’alimentación municipal.

[cml_meya_alt id='466']cereals-228726_640[/cml_meya_alt]

En a Unión Europa solament i hai un país que cautiva organismos modificaus cheneticament (OMG) a escala comercial y ye o Estau espanyol. Países como Alemanya, Francia, Italia, Austria, Polonia, Hongría, Luxemburgo, Bulgaria y Grecia achugan por una agricultura libre de transchenicos y han viedau a siembra d’iste tipo de cautivos en os suyos territorios por os suyos efectos negativos sobre o meyo ambient y a salut.

En ixa linia centenars de municipios y rechions s’han declarau libres d’OMG integrando-se en a Rete Europea de Rechions Libres de Transchenicos.

En o continente europeu existen mas de 300 rechions y mas de 500 municipios declaraus ZLT en diferents países como Albania, Alemanya, Austria, Belchica, Croacia, Chipre, Eslovenia, Finlandia, Francia, Grecia, Hongría, Irlanda, Italia, Luxemburgo, Noruega, Holanda, Polonia, Portugal, Rumanía, Serbia, Suecia, Suiza y Reino Uniu. Amás s’han encetau unatro tipo d’iniciativas como declarar Parques Naturals Libres de Transchenicos en Chipre y Francia, viedar l’alimentación transchenica en os minchadors publicos en Finlandia y minchadors escolars de Luxemburgo y en explotacions agricolas (mas de 30.000 en Alemanya), por eixemplo.

En o Estau Español tres comunidatz autonomas (Asturias, País Vasco y Islas Canarias) s’han declarau libres de transchenicos por vía parlamentaria asinas como seis provincias (Alaba, Lanzarote, Málaga, Mallorca, Menorca y Vizcaya) y mas de 200 municipios.

[cml_meya_alt id='468']descarga[/cml_meya_alt]

As Zonas Libres de Transchenicos son espacios en os quals os transchenicos no tienen cullida. En ellas no se permite o cautivo de variedatz transchenicas ni s’admiten alimentos manipulaus cheneticament.

Istas ZLT pueden estar campos de cautivo, espacios naturals protechius, locals publicos u comercials, municipios, rechions u países enters.

L’obchectivo d’istas iniciativas ye salvaguardar a seguranza alimentaria y a calidat ambiental d’os territorios y presionar ta que istes cultivos sían regulaus d’alcuerdo con o prencipio de precacción y o respecto a voluntat d’a ciudadanía, que en a suya mayor parte se posiciona contra a presencia d’os OMG en os nuestros campos y en as nuestras mesas.

Como ya fació en as pasadas eslecions andaluzas, a PALT proposa a os partius politicos que se comprometan con l’adopción d’os siguients acuerdos en materia de transchenicos, en os futuros plenos d’as corporacions municipals andaluzas:

1º.- Declarar o municipio “Zona Libre de Transchenicos”.

2º.- Meter en conoixencia d’ista declaración a la Consellería d’Agricultura, Pesca y Desembolique Rural, Consellería de Meyo Ambient y Ordinación d’o Territorio, Parlamento d’Andalucía, Mancomunidat de Municipios, Ministerio d’Agricultura, Alimentación y Meyo Ambient, y a la Plataforma Andalucía Libre de Transchenicos.

3º.- Dar publicidat a la declaración a traviés de cartels, web y atros meyos.

4º.- Transmitir a os agricultors y agricultoras, as cooperativas y proveedores d’insumos que s’ha sinyau a declaración de Zona Libre de Transchenicos.

5º.- Desestimar l’uso d’alimentos transchenicos en os minchadors, cafeterías y atros establimientos que a suya chestión dependa d’o Concello.

6º.- Informar a os comerciants d’alimentos d’o municipio sobre a Declaración de ZLT.

7º.- Empentar a declaración de ZLT entre as explotacions agricolas (convencionals y ecolochicas) d’o municipio y creyar un rechistro municipal.

8º.- Fomentar a utilización de variedatz locals.

9º.- Participar en o disenyo d’os plans de chestión d’a Ret Natura 2000 [si procede], de traza que a declaración de ZLT sía tenida en cuenta en istes espacios.

10ª.- Designar a una persona d’o concello u sociedat civil que realice o seguimiento d’a declaración y sirva de referencia a la hora de buscar información, comunicar con a Plataforma Andalucía Libre de Transchenicos y con o Ret Europeu de Rechions Libres de Transchenicos.

[cml_meya_alt id='467']grain-563128_640[/cml_meya_alt]

Os transchenicos han contrimostrau comportar risgos meyoambientals, t’a salut humana y t’a propia agricultura, amás de efectos socioeconomicos negativos. Entre istes risgos y efectos negativos se troban un mayor uso d’agroquimicos, resistencias a antibioticos y aparición de malezas y insectos resistents a toxinas d’orichen transchenico, asinas como l’aparición d’alerchias y resistencia a os antibióticos. Existe amás un alarmant rechistro de casos de contaminación chenetica de cautivos convencionals, ecolochicos y plantas silvestres. Istas contaminacions suposan un grieu perchudicio t’as personas productoras.

Os alimentos transchenicos luen de paliar a fambre en o mundo afonda as diferencias Norte y Sud, metendo en mans d’un zarpau de multinacionals a sobiranía alimentaria de rechions y países y empobrecindo a os chicotz agricultors que no pueden competir con as grans explotacions de monocautivos, ni pagar o pago de simients patentadas ni l’uso creixent d’agroquimicos.

Por istas razons, sinyalan dende a PALT, ye necesario que en istas eslecions municipals os partius politicos se comprometan y adopten entre as suyas propuestas a declaración d’os suyos municipios como Zona Libre de Transchenicos.

Mas información: http://redandaluzadesemillas.org/

Una de pollo sin drogas, por favor

En o mes de marzo, a cadena de comida rapeda McDonald’s, anunciaba a suya decisión de deixar de vender en os EE UU pollo tractau con antibioticos, debant d’a perda de clients que se’n van ta Chipotle u Panera, cadenas que guarencian o buenpasar animal y a venda de productos de cercanía y libres “de drogas”. Por ista razón, as campanyas publicitarias mas recients en EE UU d’a companyía, inciden en a venda de productos “limpios” y “naturals”. Ixo sí, a información sobre l’aturada d’a venda de pollos tractaus con antibióticos no ye d’o tot cierta, ya que a cadena continará comprando pollos a ganaders que faigan servir o ionoforo, un antibiotico utilizau en albeiteria pero no en medicina humana.

Encara que dita decisión, por l’inte, solo afectará que a os establimientos que McDonald’s tiene en Estaus Unius, en Europa quantos países ya han reduciu l’uso d’antibioticos, mientres que dende Bruselas se chestiona o tresladar ista medida a totz os estaus miembros. Manimenos, a industria farmaceutica ye presionando ta que isto no succeda, ya que o 80% d’o total d’antibióticos producius por as farmaceuticas, son utilizaus en animals d’abasto.

Por qué consumir carne libre d’antibioticos?

A ganadería intensiva se basa en a cría d’o mayor numero d’animals, en o menor espacio y tiempo posible. Por o que os animals se crían facinaus en condicions d’hichiene y de buenpasar muit deficients, cosa que los fa especialment sensibles a las malotías. Por ista razón, en iste tipo de producción, se suministran antibioticos y atra mena de farmacos sistematicament a os animals, antes que no anfermen, como mida de prevención. Istas accions, implican o que quan dimpués o consumidor minche os productos derivaus d’istes animals (carne, leit, etc…), minchen de vez residuos de ditos antibioticos, creyando resistencias.

Seguntes datos d’o Centro t’o Control y a Prevención d’as Malotías Infecciosas en EEUU, se calcula que en ixe país unas 23.000 personas mueren a l’anyo y bells dos millons enferman por virus y bacterias que han desembolicau resistencia a os antibioticos, a causa d’un uso excesivo d’os mesmos.

En definitiva, consumir productos libres “de drogas” ye beneficioso no solo que t’os animals -que son criaus en millors condicions-, sino tamién t’a nuestra propia salut.

Dende a plataforma Avaaz.org quieren fer un clamamiento a os eurodiputados d’Agricultura y Sanidat, baixo o titol Aturemos a crueldat y salvemos vidasTa emparar-lo puncha aquí.

Ta mas información: http://www.meatwithoutdrugs.org/

Y si cautivamos un mundo millor?

Sabes d’án viene a birolla que consumes? Sabes cómo s’ha produciu? A ormino a publicidat nos miente, y nos fa pensar que consumimos leit de vacas que pastan en o prau u nos charran de pollos que han viviu picando panizo a l’aire libre y de tocins que se fican en o baleyo.

[cml_meya_alt id='397']produccion porcina[/cml_meya_alt]

Manimenos, a realidat ye muito mas cruel: a gran parte d’a leit que se vende en o mercau, procede de vacas que se troban siempre estabuladas, y a las qualas sozmeten dica a tres ordeños diarios. Os pollos son criaus en naus, sin tasament espacio; y os huevos proceden de pirinas criadas en garcholas con luz artificial. Mientres que as tocinas, se troban atrapadas en una estructura de fierro, sin tasament espacio ta cambiar de postura, an remaneixen tumbadas ta dar de tetar a las suyas crías. Y tot, prou que sí, aderezau con multiples dosis de vacunas y d’innecesarios antibioticos. Pero quí quita isto en os suyos anuncios de televisión?

En un mundo dominau por as multinacionals, pareixe imposible fer frent a ista oleada de consumismo que te diz qué comprar y án. Pareixe imposible… pero no lo ye. Existen muitas alternativas ta plantar-se y dicir prou a iste modelo de consumo, y achugar por un comercio sano, chusto, respectuoso con o meyo ambient y de cercanía.

Qué puedo fer yo?

Una opción fácil ta totz, ye creyar un grupo de consumo. Un grupo de consumo son un conchunto de personas que s’unen ta encargar os suyos productos a un u quantos agricultors y ganaders, sin intermediarios. Visitan a ormino a os productors ta conoixer de primera man no solo que a suya forma de cautivar y de criar a o bestiar, sino tamién os problemas que les surten. Perteneixer a un grupo de consumo permite, no solo saber que os alimentos han estau producius de forma sostenible con o meyo ambient, sin abusar de quimicos y antibioticos, respectando la carga ganadera, fendo rotación de cautivos, etc… Sino que tamién aduya a empentar a economía local, en abastecer-se de productors de localidatz lo mas cercanas posibles.

Si t’intresa contactar con un grupo de consumo y no sabes cómo fer-lo, istas pachinas te pueden aduyar:

[cml_meya_alt id='398']ret-currant-174282_1280[/cml_meya_alt]

Si no t’intresa creyar un grupo de consumo, pero sí consumir productos sostenibles y de cercanía, unatra alternativa son os mercaus agroecolochicos que se celebran en muitas ciudatz, como o que tienen puesto cada sabado en Madrit en o solar d’o Patio Marabillas, en a carrera Antonio Grilo 8 (entre plaza Mostenses y carrera Santo Bernardo) u en Zaragoza en a plaza José Sinués (dezaga d’o Teatro Prencipal). Puetz buscar información sobre os mercaus ecolochicos d’a tuya provincia en http://www.mercadillosemanal.com/. Tamién i hai asabelos establimientos que venden productos ecolochicos, como a botiga d’a cooperativa Besana en Rivas-Vaciamadrid, u La Natural en Zaragoza. Asinas como establimientos de venda online, como EcoAstur.

Unatra forma de cambiar os nuestros habitos, ye consumir en Tabiernas y Restaurants que compren os suyos productos dreitament a os productors, y quan isto no sía posible, guarencien que sían lo mas cercanos posible, y de comercio chusto. Ye o caso d’espacios como Birosta u El Plato Reberde en Zaragoza.

D’ista traza, aduyas a os agricultors y ganaders, a o meyo ambient, a la economía local, a la tuya salut, a la tuya felicidat… y aduyas a cautivar un mundo millor.

Bruselas cede devant d’a industria autorizando 17 nuevos transchenicos con destin alimentario

[cml_meya_alt id='389']mr-burns-endorses-mitt-romney[/cml_meya_alt]

Mas de 30 organizacions d’ecolochistas, agricultors y consumidors denuncian l’autorización por parte d’a Comisión Europea d’a dentrada en Europa de 17 cautivos modificaus cheneticament destinaus a l’alimentación. Puede suposar una grieu menaza t’a seguranza alimentaria, seguntes advierten. Se tracta d’una decisión precipitada que no tiene en cuenta a recient clasificación d’o glifosato como “probable cancerígeno”, ni a oposición de quantos gubiernos a la suya autorización. Solament puede entender-se como concesión a las presions d’a industria en as negociacions d’o tractau transatlático de libre comercio (TTIP).

A decisión d’a Comisión Europea resulta tremendament inoportuna por dos razons fundamentals: a primera concierne a o proceso d’aprobación, y viene a confirmar o lamentable deficit democratico d’a Unión Europea por lo que fa a o procedimiento d’autorización de transchenicos. O procedimiento actual permite a la Comisión dar luz verda a un nuevo organismo modificau cheneticament (OMG) si no i hai alcuerdo en o sino d’o Consello -ye dicir, mesmo si una mayoría d’Estaus miembros s’oposa a la suya aprobación. De feito, a practica totalidat d’os transchenicos autorizaus en a Unión Europea han estau aprebaus por a Comisión fendo uso d’ista prerrogativa. Sorprende manimenos que a decisión adoptada o día 24, que mete termin a un periodo de 17 meses sin garra nueva autorización, se realice chustament a totz dos días d’haber publicau una propuesta de nueva normativa d’a Comisión suposadament encaminada a correchir iste deficit democratico.

A segunda razón se refiere a o feito que a Comisión no haiga teniu en cuenta que o 20 de marzo a Organización Mundial d’a Salut, Achencia Internacional d’Investigación d’o Cancer declaraba l’herbicida glifosato “probable carcinocheno”, incluindo iste producto entre aquells qualo consumo conviene privar (Categoría 2A). Isto habría d’haber levau a l’inte a la paralización d’o proceso d’aprobación de totz os OMG resistents a iste herbicida, y mesmo a la revocación d’as autorizacions concedidas anteriorment.

Se da a circumstancia que d’os 17 OMG con destín alimentario autorizaus por a Comisión, 15 son resistents a herbicidas y 8 son resistents a o glifosato. Os cautivos transchenicos resistents a os herbicidas implican una mayor presencia de residuos quimicos toxicos en os alimentos. En o caso d’o glifosato, a introducción d’iste tipo de cautivos suposó que s’incrementaran os limites maximos de residuos d’iste herbicida permitius en l’alimentación.

Amás, varios d’os nuevos OMG autorizaus por a Comisión tienen rasgos “combinaus”, ye dicir incorporan quantos caracters transchenicos (tolerancia a un u quantos herbicidas y resistencia a plagas) en una mesma planta. Istes OMG han estau desembolicaus por a industria en respuesta a la proliferación de super-plagas y de malas hierbas resistents a os agroquimicos utilizaus en os cautivos transchenicos. O suyo cautivo suposa una preocupant fuyida enta debant, y acrecienta a dependencia d’agroquímicos toxicos que pasan a os alimentos. En conseqüencia, a suya importación con fins alimentarias resulta enormement preocupant dende o punto de vista d’a salut. Por si estase poco, en a evaluación d’istes productos no s’han teniu en cuenta os efectos sinérgicos que podrían producir en combinar varios d’istes rasgos (y herbicidas) en una mesma variedat.

Os negociadors europeus han afirmau por activa y por pasiva que os transchenicos quedarían difuera d’as negociacions d’o Tractau de Libre Comercio con Estados Unidos (TTIP). Manimenos, a decisión adoptada por a Comisión o 24 d’abril ye un claro guiño a os intréses d’as multinacionals y o Gubierno estadounidense, que presionan ta aconseguir a obridura d’os mercaus europeus a os OMG, manimenos bi ha una mayoría d’a población europea que s’oposa a istes productos. En iste contexto, ista decisión resulta muit oportuna: se tracta d’una important concesión que coincide con a obridura d’a nuena ronda de negociacions d’o TTIP. A Comisión Europea s’ha plegau a las presions d’a poderosa industria biotecnolochica y agroalimentaria (incluida a quimica), sacrificando a las exichencias d’o libre comercio o dreito a una alimentación saludable t’as personas y a la sobiranía alimentaria d’os pueblos.

Organizacions, grupos y colectivos sinyants: Amigos de la Tierra, Aragón Sin Transgénicos y hacia la Soberanía Alimentaria, Ecologistas en Acción, CERAI, Confederación de Consumidores y Usuarios (CECU), Coordinadora de Organizaciones de Agricultores y Ganaderos (COAG), Greenpeace, ISF-Valéncia, Periféries, Red de Semillas, SEAE y miembros de la Plataforma Rural y la Plataforma por la Soberanía Alimentaria del País Valenciá así como la Plataforma por una Andalucía Libre de Transgénicos (PALT) , Plataforma Rural

Más información en www.ecologistasenaccion.es

Uesca quiere un mercau agroecolochico semanal

[cml_meya_alt id='306']Entregando as sinyaturas replegadas en o concello. Foto: Ecolochistas en Acción Uesca[/cml_meya_alt]
Entregando as sinyaturas replegadas en o concello. Foto: Ecolochistas en Acción Uesca

O pasau viernes 17 d’abril, con motivo d’o dí­a Mundial d’a Luita Labradora, Ecolochistas en Acción presentó a l’Alcaldesa de Uesca, Ana Alós, mas de mil sinyaturas replegadas dica o momento, en o qual se pediba un Mercau Agroecolochico de periodicidat semanal en a ciudat de Uesca.

Dimpués d’aprebar en o Consello Sectorial de Comercio de Uesca (Organo Consultivo d’o Concello) un aumento de quatro mercaus anuals (se pasa de seis a l’anyo a diez), Ecolochistas en Acción, considera que ista zifra sigue estando insuficient ta consolidar iste mercau y fa suya a voz d’as primeras 1000 personas d’a ciudat que han sinyau pedindo una periodicidat semanal.

Dende as diferents asociacions d’a ciudat que treballan temas d’agroecolochí­a, s’insistirá todas as veces que calga que iste mercau ye muit positivo t’a ciudat, t’a convivencia d’os suyos vecins, t’o fomento d’a economí­a local y as buenas practicas d’agricultors y ciudadans.

Se reitera a incomprensión enta un Concello que no facilita y que mesmo mete estorbaduras a istas buenas practicas y se quiere amostrar que gran parte d’a población oscense reivindica un Mercau Agroecolochico de periodicidat semanal.

Istas son as primeras sinyaturas replegadas dentro d’una campanya que se prolongará mientres o mercau no tienga una periodicidat a consonant d’as demandas d’os productors locals y os consumidors d’istes productos.

Ecolochistas en Acción y gran parte d’a ciudadaní­a oscense asperan que iste Concello cambee d’actitut y decida fer caso a os suyos ciudadans.

O texto d’as 1000 sinyaturas entregadas indica:

SRA. ALCALDESA D’O CONCELLO DE UESCA O mercau agroecolochico que s’organiza en Uesca, ye una buena oportunidat ta desembolicar un tipo de consumo saludable y respectuoso con o Meyo Ambient que amás empenta a economía local. O concello que vusté preside ha establiu una periodicidat ta dito mercau de seis edicions a l’anyo. Con motivo de guarenciar-nos como consumidors l’acceso continau d’os productos ecolochicos y locals, que difí­cilmente se pueden aconseguir en l’actualidat en os comercios cutianos y dar a o productor a seguranza que atorga una venda continada, os abaixo sinyants solicitamos a o Concello de Uesca: Que asegure una periodicidat semanal a o mercau agroecolochico. Mas información en http://www.ecologistasenaccion.org/

17 d’abril: Día d’as luitas labradoras

[cml_media_alt id='251']17abril[/cml_media_alt]

(Zimbabwe, Harare, 17 d’abril de 2015) – Hue milars d’hombres y mullers d’o movimiento labrador internacional a Vía Labradora se movilizan mundialment ta amostrar o suya desacuerdo con as interpresas transnacionals (TNCs) y os acuerdos de libre comercio (FTAs), que afectan a l’agricultura labradora y minifundista asinas como a la sobiranía alimentaria nacional. Dende 1996[1], a Vía Labradora celebra cada 17 d’abril o día mundial d’acción global por las Luitas Labradoras d’a man d’aliaus y amigos.

Os acuerdos de libre comercio empentan as interpresas transnacionals y un modo de producción industrializau capitalista que depende en gran medida d’os agroquimicos. Amás han aumentau os desaloixos, a expulsión y a desaparición de labradors. Os acuerdos de libre comercio anteposan o lucro frent a la resta de dreitos y intréses. Actualment, os FTAs mas importants d’a historia se troban en fase de negociación entre a Unión Europea, os Estaus Unius y Canadá. Istes acuerdos, si plegan a finalizar, liberalizarán o comercio y os mercaus de valors a favor d’as interpresas transnacionals (veyer tv.viacampesina.org/April-17th).

Estando cientos as accions tanto a ran local como mundial que se levan a cabo en totz os continents, a Vía Labradora reafirma a importancia d’a luita local a o mesmo tiempo que subraya a necesidat d’una resistencia y una organización global entre as ciudatz y as arias rurals. Dica final de mes se realizarán accions como ocupacions de tierras, intercambio de simients, manifestacions, marchas, ferias de sobiranía alimentaria, eventos culturals, chiras de cabildeo y debatz, como parte d’as actividatz previstas ta ista Chornada d’Acción Global.

Iste anyo se son organizando quantas accions en Europa contra l’Asociación Transatlantica t’o Comercio y a Inversión (TTIP), l’Alcuerdo Economico y Comercial global (CETA) y l’Alcuerdo sobre o Comercio de Servicios (TiSA) en Alemanya, Suiza y Belchica. En Asia, tendrá puesto una manifestación masiva en Chapón y Corea del Sur contra a negociación de l’Alcuerdo d’Asociación Transpacífico (TPP) por parte d’o gubierno chaponés. En America d’o Sud, s’ha organizau una gran marcha (con amán tres mil labradoras y labradors) en Buenos Aires, Archentina, an que se realiza tamién o VI Congreso CLOC-Vía Labradora (Coordinadora Latinoamericana d’Organizacions d’o Campo).

A Vía Labradora denuncia as leis y os intréses que afectan a o modo de vida d’o campesinau, un herencio de vital importancia d’as personas que son a o servicio d’a humanidat. O movimiento empenta a sobiranía alimentaria ta meter fin a la fambre en o mundo y aboga por a chusticia social. En cuenta d’un futuro sombrío basau en o libre comercio y en as grans interpresas, a Vía Labradora creye que ha plegau o momento d’emparar una economía basada en a chusticia social que restaure l’equilibrio entre a humanidat y a naturaleza. La reforma agraria y l’agricultura labradora son claus ta un modo de vida basau en a sobiranía alimentaria d’os pueblos.

www.viacampesina.org